العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
257
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
نماز شب در چهرههاى آنها نمودار است . 45 - على بن ابراهيم از . . . از مفضّل بن عمر گزارش كند كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود هر گاه خواستى ياران مرا بشناسى ، ببين هر كس پارسائيش زيادتر ، و از آفريدگارش ترسان و به پاداش او اميدوار است اگر چنين فردى را ديدى او از ياران من است « 1 » . توضيح : ( ان تعرف اصحابى ) يعنى ياران خالص من و آنهائى كه براى خود پسنديدهام ، ( من اشتدّ ورعه ) يعنى پرهيز او از محرّمات و شبهات ( و خاف خالقه ) اشاره باينست كه هر كس خدا را بآفريدگارى بشناسد شايسته است از عذابش بترسد و بپاداش او اميدوار باشد چون اوست كه بر كيفر و پاداش قدرت دارد . 46 - از جمعى از . . . از عمرو بن ابى المقدام از پدرش از حضرت باقر عليه السّلام حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود شيعيان ما ، بخشندگان در راه ولايت ما ، و دوستىكنندگان در راه دوستى ما ، و ديداركنندگان در راه زندهداشتن امر ما هستند ، آنها كه هر گاه خشم گيرند ستم نكنند و اگر خشنود شوند زيادهروى ننمايند ، براى همسايگان خود بركت ، و با هر كس معاشرت كنند سازش دارند « 2 » . تبيين : ( المتباذلون في ولايتنا ) ظاهرا كلمه ( في ) براى سببيّت است و تباذل يعنى بذل و بخشش كردن به يكديگر از زيادى مال خود ، و ولايت يا بفتح واو است بمعنى يارى كردن ، يا بكسر واو بمعنى پيشوائى و رياست و حكومت و معنى اوّل روشنتر است ، و ولايت اضافه شده است به مفعول ، و تحابب يعنى دوست داشتن يك ديگر ( في مودّتنا ) يعنى چون دوستان ، ما را دوست دارند يا به جهت پخش كردن دوستى ما و باقى نگهداشتن آن ، و تزاور ملاقات يك ديگر
--> ( 1 ) كافى ج 2 ص 236 و روايت دوم در خصال ج 2 ص 33 و مشكاة الانوار ص 61 با مختصر تغييرى در سند . ( 2 ) كافى ج 2 ص 236 و روايت دوم در خصال ج 2 ص 33 و مشكاة الانوار ص 61 با مختصر تغييرى در سند .